Vliegveld en overstap

Onze reis begon op Schiphol waar ik bij de incheckbalie van United meteen begroet werd door een meneer die onze meteen ondervroeg over onze reis. Eerst dacht ik nog dat hij een geintje maakte, maar snel had ik door dat het serieus was. Eerlijk gezegd dacht ik dat ik deze ondervraging in de Amerika zou krijgen. Meteen een goede oefening voor de douane in Amerika, dacht ik bij mij zelf;). Na deze ‘gezellige’ vragen, kregen we een stickertje op onze paspoort en mochten we gaan inchecken.

De vlucht naar Chicago duurde 9 uur, dat was voor mij even wennen. Aangezien ik al een hele tijd niet zo lang had gevlogen. De aankomst verliep erg soepel. We werden goed begeleid naar de douane, waar we eerst vooraf door iemand werden geholpen voor de douane, daarna konden we met de uitgeprinte papieren in de (korte) rij staan voor de douane controle. Omdat mijn moeder en ik als familie reisde, werden we samen geholpen. We moesten wat korte vragen beantwoorden en daarna werd de vingerafdrukken afgenomen. Daarna konden we verder lopen en moesten we onze bagage halen. De koffers moesten we wij opnieuw inchecken. Dat heb je alleen bij vluchten naar Amerika. Dat verliep verder heel duidelijk, omdat daar mensen klaar stonden voor de overstap en de bagage. Die gaven ook meteen door hoe we naar onze volgende gate moesten lopen. Dat deden we met de trein, dat boven het vliegveld te vinden was. Dat was zeker nodig, want airport Chicago is heel groot. Daar aangekomen moest we naar de TSA pré screening, dezelfde screening die je hebt als je Schiphol binnenkomt. Alleen hoef je met de TSA pré je schoenen niet uit te doen. Daarna konden we naar onze gate lopen. Al met al deden we er een uur over, dus we waren ruim op tijd bij onze gate.

Aankomst in Georgia

CIMG4598

Onze overstapvlucht was ongeveer een anderhalf uur en toen we aankwamen, liep ik bijna mijn tante voorbij. Die stond al bij de aankomsthal. Ze begeleiden ons met een treintje naar onze bagage. Het tijdsverschil in Georgia was 6 uur vroeger in Nederland, dus we waren behoorlijk moe van de vlucht.  Toen we naar buiten liepen was het lekker warm. Rond die tijd is het tussen de 28 en 32 graden (of 86 tot 92 Fahrenheit). We zijn toen meteen wat gaan eten bij een Thais restaurant. De grote van de maaltijd viel gelukkig mee, dat was eigenlijk even groot als in Nederland. Daarna zijn we naar een supermarkt geweest en toen naar het huis van mijn tante. Zij woont zelf in een suburb (buitenwijk) in Georgia. Het viel mij toen al meteen op dat je grote afstanden moet afleggen om ergens te komen. Ook hebben ze daar meer ruimte en zijn de huizen ook een stuk groter dan in Nederland. De tweede dag hebben we niet veel gedaan. We zijn wel naar een outletcenter geweest, waar ze diverse bekende en voor mij onbekende merken verkocht werden. Ook hebben we meteen wat bruiloft cadeaus gekocht bij de welbekende supermarkt Walmart, voor mijn neef en zijn toekomstige vrouw. ’s Avonds hebben met elkaar kennis gemaakt en zijn we uiteten geweest. Uiteten gaan is iets wat veel Amerikanen doen, omdat het niet al te duur is.

The American wedding

De volgende dag zouden we met onze (trouw)kleding naar een hotel gaan, die vlakbij de locatie was van de trouwlocatie. Wat best lang rijden was, vond ik. Daar zou er die avond een rehearsel dinner plaatsen vinden. De huwelijksceremonie wordt dan geoefend met de belangrijkste mensen; vrienden en familie van het paar. De rehearsel dinner was zelf vrij casual, dus ik hoefde niet nog een jurk aan te schaffen :).  We aten bij de rehearsel dinner Mexicaans, de favoriete maaltijd van het paar. Naast dat ik dacht hoe ik de taco’s op een nette en normale manier moest eten, had ik een leuk gesprek met het nichtje van de bruid. Die een korte tijd had gestudeerd in Europa.

CIMG4613

De volgende dag was dan de bruiloft, die plaatsvond op een prachtige locatie, beetje Dallas achtige sferen. Mooi landschap en een mooie trouwkapel. Ik had mij, na een lange tijd geen jurk meer te hebben gedragen, in een jurk gehesen met mooie pumps. Het was die dag behoorlijk warm, dus ik was blij dat de trouwceremonie aan het einde van de middag begon. De ceremonie was erg Amerikaans, in de zin van het altaar, de bruidsmeisjes en bruidsjonkers die langs kwamen en de ouders die de bruid weggeven. Ze hadden zelf besloten om geen geloftes (vows) uit te spreken. Na de ceremonie was er tijd om foto’s te maken, cheese :). Daarna ging we naar binnen waar de airco op volle toeren draaide. We kregen een snack te eten met wat drinken. Daarna volgde er een openingsdans met het bruidspaar en daarna met hun ouders. Korte daarna konden we gaan eten; mash potatoes, groenten en barbecue vlees. Na het eten werd er gezellig gedanst en volgde daarna het boeket gooien. Ook de vrijgezelle mannen hadden wat om op te vangen;). De taart werd aangesneden, de getuigen deden hun speeches en daarna werd de bruiloft buiten mooi afgesloten. Het was een leuke en mooie ervaring om een echte Amerikaanse traditionele country wedding mee te maken en het was een eer om er bij te mogen zijn.

Orlando: outletcenter & Universal Studios CIMG4708

Na de bruiloft hadden we een dagje om uit te rusten en om onze koffers in te pakken voor onze 6 uur durende trip naar Orlando. Onderweg waren naar Orlando waren een beetje verdwaald geraakt toen we een pompstation hadden gemist. Onderweg maakte ik voor het eerst kennis met de tol stations. Gelukkig konden we daarna onze weg vervolgen en kwamen we aan het begin van de avond aan in Orlando. Dat vlakbij Universal studios was gevestigd. ’s Avonds hadden we Indiaas gegeten en gekeken wat de volgende dag zouden gaan doen. Dat zou winkelen zijn bij een van de twee grote outletcentra ’s; Orlando Premium outlets. Waar je veel bekende merken kunnen vinden, zoals Nike, Calvin Klein, Victoria Secrets, GAP, etc. Volgens mijn tante is de kleding in de outlets wel van iets minder goede kwaliteit en zijn ze natuurlijk speciaal gemaakt voor de outlets daar. Namaak is daar verboden. De collectie van Victoria Secrets die daar verkocht worden, vind je bijvoorbeeld niet in de winkels.

wp35161b3bNa een dag lang te hebben geshopt, zijn we uit eten geweest bij een Thais restaurant aan de International Drive, een bekende straat met allerlei eettentjes en café’s. Toen we weer terug waren in het hotel, konden we onze plannen smeden voor de volgende dag. We zouden naar Universal Studios gaan. Waar film werkelijkheid wordt. De volgende dag hebben we telefonisch de kaartjes besteld. Wat een stuk goedkoper is als je die online of telefonisch besteld. Ook zat er ook het eten en parkeergeld bij. Daar betaal je natuurlijk wel extra voor, maar is toch een stuk goedkoper als je alles zelf los moet betalen. Toen we daar aankwamen zijn we meteen naar de Shrek rides geweest. Deze rides hebben ze van meerdere films in het park, zoals Minions, Men in Black, the Simpsons en Harry Potter. Je zit dan in een bak (met nog drie mensen), die meebeweegt met de film. Het lijkt dan net alsof je ook in de film zit. Wat heel gaaf en leuk is om mee te maken. Je hoeft geen achtbaan in, om dat zelfde gevoel te krijgen:). Mijn favorieten waren Minions en Harry Potter. Het enige wat ik iets minder vond, waren de lange rijen. Gelukkig zorgden de ventilatoren (met water) voor wat verkoeling, want het was er behoorlijk warm. Toen we naar huis gingen was het inmiddels al ’s avonds en hebben we toen heel lui wat eten besteld. De volgende dag zouden we weer terug rijden naar Georgia.

Terug in Georgia 

De volgende dagen in Georgia hebben we het rustig aangedaan. Beetje boodschappen IMG_0834gedaan en nieuwe winkels in de buurt gezien (JC Penny, Kroger) en wat nieuwe en Amerikaanse dingen uitgeprobeerd. Zoals Amerikaanse wafels en vis gegeten bij de welbekende Red Lobster. Ook hebben we veel bijgekletst en foto’s bekeken. Ook zijn we de laatste zondag gaan eten bij de jonge getrouwde koppel. De cadeaus waren goed bevallen en we hadden ze ook de typisch Delfts Blauw ovenwanten gegeven. De stroopwafels waren ook erg goed bevallen;).

Goed om te weten

– De airco’s: die staan er altijd loeihard, vooral in supermarkten. Ik nam daarom altijd een vestje mee, zodat ik niet weg vroor in de winkels.

– Make-up en kleding zijn daar wat goedkoper, maar ook niet spotgoedkoop. Altijd goed om de dollarkoers te bekijken.

– De mensen in het zuiden zijn wat geslotener en beleefder dan in het Noorden van het land. Ze zeggen bijvoorbeeld heel netjes als iemand ergens langs moet, altijd excuse me Sir/meme. Daar kunnen ze in Nederland nog wat van leren, waar je winkels soms bijna omver geduwd wordt als iemand er langs moet.

– Uiteten is daar een stuk goedkoper, maar de hotels dan weer niet.

– Een auto is onmisbaar, omdat je daar vaak lange afstanden moet rijden om ergens te komen. Probeer je er vooral niet over druk te maken, Amerika is nou eenmaal groot.

– Ze hebben minder verkeersregels dan in Nederland. Wat erg fijn is. Eigenlijk kom je in de buitenwijken eigenlijk alleen maar voorrangsborden en stopborden tegen. Dat rijdt een stuk eenvoudiger. Helaas betekent het niet dat alle automobilisten goede rijders zijn, volgens mijn tante. Vooral vrachtwagens willen nog wel eens te hard rijden.

– Het weer in het zuiden is in mei tot eind zomer behoorlijk warm. Het is daar dan tussen de 28 en 32 graden en in Florida zelfs nog warmer en vochtiger. In Florida wil het daarom af en toe ook regenen. Dat hadden we al gemerkt toen we in Orlando waren. Dan komt de regen ook met bakken uit de hemel. Voordeel is wel dat je luchtige kleding mee kan nemen en dat je de rest daar kan shoppen, haha;).

Wil je meer lezen over de voorbereiding van mijn reis naar Amerika? Lees dan mijn vorige blog!

 

Heb jij nog leuke ervaringen uit Amerika die je wilt delen? Of iets anders kwijt? Laat hieronder dan een reactie achter!

Advertenties